Özkan
Gülkaynak.

1965 yılında İzmir /Karşıyaka da doğdum.Ekonomi-Dış ticaret eğitimi aldım.90-92 yılları arası Londra da yaşadım. Eğirdir Dağ Komando(92-93) okulunda Piyade/Komando ve İngilizce tercuman olarak askerliğimi yaptım. Dış ticaret mesleğim oldu.Bir uluslarası nakliye şirketinde İzmir bölge müdürü olarak 11 yıl çalıştım.Ahşap teknelere ve imalatına düşkünüm.15 yaşında dünyayı minik bir yelkenli ile dolaşma hayalimi “karar”haline getirdim.2006 yılının temmuz ayında dünya denizlerine yelken bastım.Tam 3 yıl sonra yani 2009 Temmuz unda güzel dünyamızı dolaşıp Izmir e döndüm. Doğduğum dan beri denizlere veya doğaya aşığım.Ona olan sevgim azalmadığı gibi her geçen gün daha da arttı. Denizlerin berraklığının azalması, kıyıların bozulması,toplumların birbirlerinden uzaklaşması,bireyciliğin artması, hoş görünün azalması, en temel depresyon nedenimdir. Korumanın üretmekten daha büyük başarı ve meziyet olduğuna ,hatta bu çağda üretmekten çok korumanın gerekli olduğuna inanırım.Her insan gibi üretmenin erdemine veya gerekliliğine inancım vardır. Üretim doğaya ve onun parçası canlılara zarar verdiği anda ona olan pozitif bakışım değişir. Kısa vadeli planlara,günü kurtarma uğraşlarına,eğitilmeden zenginleşmeye karşıyım. Korumanın bizlerden çok gelecek kuşaklar için önemli olduğuna,doğayı olumsuz etkileyecek kararlarları dünyada hiçbir parlamentonun,kurumun veya kişinin alma hakkı olmadığına inanırım. “Sevmeme” duygusunu sevmememe ragmen, insan davranışları dahil doğal olmayan hiçbir nesneyi veya olguyu sevmem. Kendimi hiçbir etnik ayrım gözetmeksizin bir dünya vatandaşı gibi hissederim.Bütün dünyanın birlik beraberlik ve kardeşliği için çaba göstermenin gerekliliğine inanırım.Bununla beraber diğer ülke ve toplumları dışlamadan sahip olunan vatanseverlik duygularının yüksekliğinde hiç ama hiçbir sakınca görmem. Takım tutmak gibi milliyetçiliğe karşıyım. Ancak ülkesinin ve toplumunun değerlerini fark edememiş, yapılan hata veya yanlışların nedenlerini algılayamadan,kendi varlıklarını eleştiri erdemi maskesi altında karalayanlara veya onları değersiz gibi göstermeye çalışanları da hiç benimsemem. En büyük erdemin hiçbir canlıya acı ve sıkıntı çektirmemek mümkünse onlara mutluluk verebilmek olduğuna inanırım.